OEPS … I did it again today #lifewithautism

De titel van één van de nummers uit mijn jeugdjaren die nog steeds in mijn hoofd hangt, en telkens ik ‘oeps’ hoor of zeg moet ik hier aan denken. Iedereen kent wel de versie van Britney Spears, hé !

Ik ga het nu niet hebben over muziek maar over een autistisch kantje van mij…

PERFECTIONISTISCH

In mijn blog heb ik de laatste weken veel gepost over de veranderingen in mijn eigen huisje. De werken die we daar dan zelf deden, zijn vandaag zo goed als afgerond. Al het materiaal weer ingepakt, morgen moeten nog een paar kleine dingen gedaan worden, om het huis klaar te maken voor de firma die volgende week komt werken.

Ik kon eigenlijk niet veel meer doen, dan wat spullen opruimen, stenen oprapen, en wat stof verwijderen.

Bij dat laatste is het dus een beetje fout gelopen. Er stond een vuilblik en borstel klaar om het meeste aan stof op te kuisen. Het meeste stof en steentjes wegdoen was goed, want morgen komt er nog een firma werken die het weer gaat achterlaten als een stort.

Deze Lucy zag natuurlijk de stofzuiger, en begon dus de betonnen ‘vloer’ te stofzuigen. Iedereen maar zeggen dat het zo goed niet moest, dat het morgen toch weer vuil ging liggen. Echter ik kon het weer niet … ik kon het weer niet laten om toch te blijven door doen.

Een bouwwerf stofzuigen dat de volgende dag weer een stort gaat zijn … yep THAT’S ME

Conclusie … ik ben weer even te ver gegaan vandaag in mijn ‘alles moet perfect zijn’, ‘alles moet netjes zijn’ :/

Perfectionistisch … of toch niet ?

Echt bizar om dit nu te moeten zeggen, als je weet dat ik hier op mijn huidige kamer zit die eigenlijk net een stort is. Ik heb een klein ‘gangetje’ om naar mijn bureau en naar mijn bed te gaan. Verder ligt alles overhoop. Schoenen, kleren, handtassen enzovoort. Ik zie hier totaal geen overzicht meer. Weet nog maar de helft van de spullen die ik heb. Het is heel chaotisch hier, ik zit hier nu letterlijk tussen mijn ‘stort’ deze blog te schrijven.

Niet echt bevorderlijk voor de inspiratie, om hard te werken om mijn blog beter te krijgen, om beter te worden in het schrijven. Om beter te worden in al de dingen die ik nog wil doen de komende maanden.

Ik zou eigenlijk de energie die ik daarstraks had tijdens het stofzuigen van een bouwwerf moeten investeren om hier de boel even een opgeruimd te krijgen.

Ergens ben ik wel bang dat het moment dat ik ga verhuizen er heel snel gaat zijn. Dat moment moet ik hier mijn eigen stal volledig uitmesten. Dan pas gaat het echt wel duidelijk worden hoe veel spullen ik eigenlijk heb. Vooral hoeveel van de spullen (kleding, schoenen, … ) ik hier op mijn kamer heb liggen die ik eigenlijk al jaren niet meer het gezien.

Hebben jullie daar ook zo’n last mee ? Dat je maar niet georganiseerd raakt in je eigen leven? Dat je je eigen ‘huishouden’ niet kan doen?

Ik blijf dat erg verwarrend vinden. Op mijn vorige administratieve jobs, had ik steeds een opgeruimd bureau. Alles had zijn plaats, ruimde alles op voor ik vertrok naar huis. Alles werd steeds meteen opgeborgen, niets bleef liggen … JA, dan moet je dit eens zien.

De enige reden dat ik ervoor kan bedenken is dat ik gewoon al mijn energie overdag verspil op het werk, dat ik daar wil dat alles perfect is zoals ik het wil … MAAR aan het eind van de dag ben ik zo uitgeput dat ik niets meer kan doen. Mijn lichaam en hersenen willen dan allen maar slapen. 

Bucket list

Bovenaan mijn lijst voor januari 2018 staat … OPRUIMEN, SORTEREN, KUISEN, ALLES THUIS OP ORDE HOUDEN

Ik hou eerlijk gezegd mijn hart al vast voor het moment dat ik in januari 2018 (of ten laatste februari) ga verhuizen naar mijn nieuwe huis (als het daartegen af is natuurlijk).

Dan sta ik er helemaal alleen voor om zowel de living, keuken, berging, badkamer, slaapkamer, bureau, dressing en gigantische zolder op orde te houden. Met het plan in mijn hoofd om 3 katten mee te nemen, wordt dat nog een hele zware opdracht vrees ik.

Ik moet misschien eens werk maken om te kijken voor enige vorm van thuishulp of begeleid wonen. Iemand die me dan nog raad kan geven om alles op orde te houden (zowel het huis als mijn eigen administratie).

Note for the future me

KEEP IT CLEAN !!!

Als je een bouwwerf kan stofzuigen (waar ze morgen nog komen zagen, boren … nog meer stof maken), dan moet het toch ook wel lukken om hier in je kamer eens te stofzuigen en op te ruimen !

***

Groetjes, Lucy xx

Advertenties

Last ‘house’ workday

Deze avond ga ik eindelijk kunnen zeggen dat het (voorlopig) gedaan is met het klussen! Ik ga echt blij zijn als ik straks die deur kan dicht trekken achter me en even niets kan doen! 

Nu nog even wat afwerken aan aflopen, en de laatste buisjes vastleggen in de keuken. 


Verder vandaag nog nieuw materiaal gaan bijkopen voor de komende werken. 

Bankrekening gaat me weer haten :/

Pijn

Overal heb ik pijn maar die ga ik nog even moeten verbijten. Elk spiertje in mijn lijf voel ik nu wel, hoofdpijn, uitgeput … 

Straks batterijen opladen want morgen wacht er weer een drukke dag !

See you real soon … 

klussende Lucy xx 

Really ? Monday again ?

De dagen lijken me hier stilaan in te halen. Opeens was het weer maandag … een nieuwe dag … een nieuwe week! 

Mijn laatste vrije week! Toch heb ik de indruk dat mijn leven gewoon weer tegen 200 km/uur verder gaat. Ik heb gewoon veel te weinig tijd voor al die plannen in mijn hoofd, al die dingen die ik ‘NU’ wil doen maat heb er gewoon geen tijd voor 😮

Voor het eerst in maanden ging de wekker deze ochtend weer om half 6 af. Verschrikkelijk die ochtendstress om de bus te halen. Een hele drukke bus want om 7u15 moet iedereen naar get werk of school in Leuven :/

In Leuven station was het dan over de koppen lopen pff. Niet te geloven dat ik daar zelf 6 jaar lang heb tussen geleefd! Geen wonder dat ik elke dag ziek was (migraine) en niet meer kon eten! 

Toegekomen om 7u52 ben ik eerst langs Starbucks geweest voor mijn eerste pumpkin spice latte van hen. Was heerlijk die grande mmm. 😋

🍂🍁🍂

Om 8u06 stond ik bij de vakbond als eerste voor de deur (gaat pas open om 9 uur dus ruim op tijd)! Binnen kreeg ik nummer 001, en moest dan ook niet wachten in de drukte die er was toen ik buiten ging. 

Stempelkaart binnengebracht en ingeschreven als deeltijds werkende 🙂 … check !

9u24 was alles in orde, maar dan had ik ook een bus terug.

Even terug naar de Starbucks voor een tweede grande PSL mmm. En heerlijk rustig hier ! 


Wat later dan een andere bus genomen en nog even langs de vdab hier in de buurt. Paar bussen moeten nemen, maar eenmaal na 9u30 viel het goed mee 👌🏻 

Heringedchreven bij de vdab als werkende en dan ook de nodige papieren in orde gebracht. Dat stond op de planning voor morgen maar heb het even deze voormiddag nog gedaan 😮 OMG ik deed iets impulsief, iets onverwachts, iets dat niet in mijn planning stond 😱 is this really me ?? 

Ondanks de vele dingen die ik deed was ik nog voor 12 uur thuis! Echter was ik ook weer om 13 uur weer weg!

Time, Always that time … 


Klussen, klussen, klussen

Zo heb ik mijn namiddag weer voorbij zien gaan. Opeens was het weer 16u30, en tijd om nog even boodschappen te doen. 

Niet het ideale moment om boodschappen te toen want de vele scholen in de buurt zijn op dat uur ook uit. Dus drukte tot en met. Dat heeft me toch niet tegen gehouden ! 

Ik moest naar die winkel ! Eind september dus ik moest gewoon gaan kijken of er al mandarijntjes lagen !! 

Jaaaaaaaaaaaaaaa *vreugdedansje* mandarijntjes gevonden !


Ineens 3,5 kg geelgoud gekocht ! Mijn lievelingsfruit is er eindelijk terug ! De komende maanden wordt gezonder eten dus makkelijker! Ik denk tot ergens eind november, van zodra ze oranje zien lust ik ze niet meer :/ Ik heb ze liever wzg zuriger en deze zijn gewoon perfect ! 😋 

Herfst is gewoon het beste 🍁🍂🍁

Meteen al genoeg vitamine binnen na 5 stuks deze avond, denk ik dan ! Ze zijn zo lekker ! 


De rest van de avond heb ik wat YouTube zitten kijke omdat mijn favoriete youtubers nieuwe Hauls online hadden gezet met hun nieuwe herfstkleren vanuit Zara !

Nu 22 uur en tijd om te gaan slapen ! 💤💤 

Plannen voor morgen ???  Je kan het misschien al raden … 

klussen klussen klussen 

Een einde maken aan deze nachtmerrie, deze chaos 

Even een quote van het konijn uit Alice in Wonderland 


Zo toepasselijk op mijn leven ! Hoe meer ik ook doe, hoe sneller de dagen voorbij zijn … hoe meer ik achter raak op de dingen die ook belangrijk zijn zoals mijn gezondheid die ik weer eens in de steek aan het laten ben !

Hopelijk kan ik woensdagavond hier neerzettten : ” GEDAAN … EN DAN NU RUST ! ” woensdagavond is de deadline voor al het geklus, dan moet alles af zijn zodat de firma kan verder werken!

Misschien een optie om dan tot zondag (mijn eerste werkdag) in bed te blijven liggen 🙊 

Groetjes … een doodmoe Lucy meisje xx 💤💤

Zondagavond … eindelijk wat tijd voor mezelf

Mijn leven raast op dit moment gewoon voorbij zonder ik lijk te beseffen dat ik wat rust nodig heb.

Nu is het zondagavond en nu heb ik eindelijk even wat tijd voor mezelf. Ik moet echt dringend eens leren om mijn grenzen te respecteren voor dat het weer te laat is. Hoe ik ook probeer, ik kan gewoon geen ‘nee’ of ‘genoeg’ zeggen.

Even een terugblik…

Vrijdag 22 september’17

Net als de andere dagen van die week was het weer vroeg opstaan om te gaan ‘puzzelen’ in mijn huisje. Ik kan echt niet meer tegen de drukte & de chaos daar. Echt niet normaal, wat een puinhoop zo klussen met zich mee kan brengen.

OK, mijn kamer is meestal wel een grote puinhoop omdat ik gewoon de energie niet meer vind om het ordelijk te houden (naast al de drukte overdag).

Ik vind het gewoon vreselijk dat alles daar zo door elkaar ligt. Gereedschap en materiaal dat overal in verschillende bakken ongesorteerd door elkaar ligt. Al die buizen die door elkaar liggen, mensen die komen kijken en dan blijven plakken (waardoor ik niet verder kan doen zoals ik voor ogen had).

Vrijdag was het vooral wachten op een aantal firma’s die nog dingen kwamen aansluiten. Voor de rest eigenlijk gewoon verder doen met elektriciteit en sanitair zoals de andere dagen van de week.

Ik was zo ontzettend blij dat het vrijdagavond was, en we op tijd naar huis konden!

Zaterdag 23 september’17

Opnieuw een dag die in het teken stond van klussen. Nog even en ik kan deelnemen als klusser zoals in ‘help mijn man is een klusser’. Alleen zou het dan wel snel vooruit gaan en geen jaren blijven liggen als bouwwerf.

Gisteren was ik ziek opgestaan, barstende hoofdpijn en het lukte gewoon niet om na het ontbijt ook op te blijven. Dus het klussen werd even uitgesteld want ik moest terug mijn bed in. Inderdaad, een teken dat mijn lichaam weer stop zegt. Eerlijk na dat uurtje bed heb ik het weer genegeerd en ben ik weer verder gegaan tegen 100km/uur.

Door de drukte van de afgelopen dagen moesten er ook nog boodschappen gedaan worden in de Colruyt & Aldi. Je hoort me al aankomen zeker … het was echt een hel, gewoon rampzalig. Meer in een aparte blogpost 😉

Met nog meer hoofdpijn ben ik naar huis gegaan, en veel eten kon ik dan ook niet buiten een wrap met gesmolten cheddar kaas. Gezond was het niet echt, maar het smaakte wel naar een lekker burger.

Mijn eten was nog maar net binnen of ik zat al terug in de auto op weg naar nog meer uren vol met klussen. Echt niet normaal hoeveel uur je daar echt moet insteken. Vooral wegens de tijdsdruk, een race tegen de klok want het moet zo snel mogelijk klaar zijn want vrijdag komt de firma verder doen en kan er even niet meer gewerkt worden.

Tussendoor nog een uur bezoek gehad, dus weer even niets kunnen doen. Ik moet bekennen dat even zitten wel deugd deed. Ik had ontzettend veel pijn in mijn linkerschouder, maar door te zitten deed het nadien nog meer pijn. Had ik niet gewoon kunnen verder boren, kloppen en schroeven vastzetten?

Opeens was het 17 uur 😮 Op dat moment had mijn draadloos boormachine er ook genoeg van, en viel hij uit omdat de batterij plat was.

Toen kwam het moment om alles in de auto te leggen, en naar … huis OH NEE nog niet naar huis te gaan.

Gisteren was het de laatste dag dat je oude schoenen kon binnenbrengen bij Brantano (OK, bij mijn concurrentie binnenkort), maar ik had oude schoenen en mijn broer heeft nieuwe kleding nodig. Dus hop zak met 6 paar binnen gaan brengen en meteen ook 7 bonnetjes gekregen omdat ze bijna gingen sluiten.

Het was toen 17u32 toen we die winkel verlieten, we (mijn mama en ik 😉 ) hadden nog één stop te doen voor 18 uur. Ik moest nog wat pluggen, en nieuwe boren hebben om verder te kunnen doen. Een mirakel maar we hebben het nog gehaald want om 17u54 waren we daar ook buiten.
We zijn speciaal naar een Brantano gereden om die schoenen binnen te brengen, tot we bij de Hubo aankwamen … inderdaad naast de Hubo zit ook een Brantano *stomkieken* !

Thuis

Eenmaal thuis moest ik mijn kattenkindjes nog dringend eten geven, want die zaten allemaal hongerig te kijken toen we thuiskwamen. Oh zo erg.

Na een portie betterfood met havermelk, kiwi en een banaan was hier het licht echt uit. Geloof me, ik kon niets meer. Gewoon geblokkeerd, alles was te veel.

Mijn droom voor een rustiger leven te hebben … begint met afzien en nog meer stress dan anders. Echt niet normaal !

Zondag 24 september’17

Vandaag ging het een prachtige nazomer dag worden, veel genieten van de zon heb ik niet gedaan. Zelfs nog geen half uurtje in het zonnetje kunnen zitten om vitamine D op te doen.

KLUSSEN, KLUSSEN, KLUSSEN, KLUSSEN

Iets anders heb ik niet gedaan vandaag. Rond 15 uur zijn we naar huis gegaan, en maar een geluk ook want ik was het toen kots beu.

Eenmaal thuis gekomen had ik nog wel de energie om even mijn fotokaders te sprayen met witte verf, en mezelf wat gezonds te maken als avondeten.

Echter nu is al mijn energie weer op, lig hier half in slaap (sorry voor de typefouten). Koffie heb ik hier naast me staan, maar helpt niet … ik ben gewoon op.

Straks vroeg naar bed, maar eerst nog even mijn haar voor de laatste keer dit jaar roze verven.

Plan voor morgen …

Morgen eerst zorgen dat ik als eerste in de rij sta bij het ACV want moet daar nog wat regelen voor ik begin te werken. Natuurlijk eerst even langs de Starbucks om mijn eerste Pumpkin Spice latte te gaan halen van deze herfst. Dat gaat waarschijnlijk ook meteen mijn laatste zijn want ik ga de komende weken geen tijd meer hebben om nog naar Leuven te gaan.

Nadien wordt het weer een dag vol klussen, WHAT ELSE ?

Groetjes, een vermoeide Lucy xx

My autistic life … how were my days?

OKAY OKAY … deze blogger kan het dus niet laten om toch nog even een blogpost te schrijven over der voorbije dagen. Hoe het vandaag eraan toe ging, zie de eerdere post. Maar meer dan overleven in een chaotische bende kan ik eigenlijk niet zeggen 😉 

De afgelopen dagen waren leuk, emotioneel, druk, stresserend, verwarrend, verrassend, te druk, slecht enzovoort.

Dus … laten we maar beginnen met het overzichtje !

Donderdag 14 september’17

Een dag nadat ik dat telefoontje kreeg dat ik toch zou mogen starten in die winkel, werd ik gelukkig wakker. Het ging een drukke dag worden dus moest ik wel op tijd uit mijn bed.

Ik moest om 10u15 in het ziekenhuis zijn op de dienst Dermatologie in de hoop dat ze iets konden doen aan al die dikke schilfers die ik heb op mijn hoofdhuid. Eigenlijk kreeg ik wel goed nieuws, want het is ‘eelt’ en dus eigenlijk wel goed te behandelen met de juiste producten.

Nadien moest ik ’s middags nog bij de psychiater zijn. In Bonheiden even snel de bus op naar Mechelen, en daar had ik nog even tijd om wat rond te wandelen in het stadspark. Van het park liep ik over de Bruul naar de Torfs winkel. Yep again, ik zocht zwarte puma’s, maar kwam uiteindelijk buiten met groene Yough! schoenen. Nadien nog een dikke wollen vest gaan halen bij Zara.

Al gans de ochtend had ik het gevoel en het idee dat ik die job ging aannemen, en dus 18 uur per week ging werken.

Het gesprek ging dan ook super vlot, en ik was weer enthousiast. Eenmaal thuis probeerde ik nog te bellen naar de verantwoordelijke maar die was er niet. Dat moest dan wachten voor vrijdag.

Vrijdag 15 september’17

Die dag ging ik dus terugbellen om te zeggen dat ik de job ging aannemen. Echt gelukkig was ik toen ik dat telefoontje ging doen. Een hele dag met telefoontjes die gingen komen (maar dan leuke), werd het.

Nu heb ik een contract tot eind maart 2018, dus ik ben wel blij 🙂 HAPPY HAPPY

Verder was het een ganse dag met bouwwerken, sanitair en zo leggen.

Oh ja vergeten te vermelden … er staan ramen in mijn huisje !!!FINALLY

Dat was het eigenlijk, meer dan werken aan mijn huisje en zeggen I GOT A JOB moest ik niet doen.

Zaterdag 16 september’17

Hier in de buurt was het garageverkoop, en ook ik had wat kleding die ik niet meer gebruikte en dus ging verkopen. Gans de dag veel volk gezien, maar niemand die iets kocht.

’s Middags was ik het kotsbeu, en ben ik op mijn bed een filmpje gaan bekijken van YouTube. Een filmpje van 10 minuten (een fashion shopping vlog). Guess what ? Ik werd pas 3u45 later wakker 😮 Ik was gewoon in slaap gevallen tijdens de garageverkoop. Gelukkig stond er nog iemand buiten hihi

Even een dagje niet veel gedaan, maar al die emoties van al die mensen over de vloer kon ik echt niet aan. Volgend jaar ga ik er niet bij zijn, veel te vermoeiend en uitputtend!

Zondag 17 september’17

Een andere dag, een nieuw begin, een nieuwe kans op een rustigere dag. Echter dat werd het niet bepaald.

’s Ochtends eerst nog boodschappen gaan doen. Echt een hel, want ik ken die winkel niet goed, en ik kom daar ook niet graag binnen. Jammer want ze hebben er wel granola die ik graag lust. Nu ja, vlug binnen en buiten en enkel het essentiële meenemen.

De derde zondag van september betekent in België ook Dag van de Landbouw. Als rasechte country girl kon ik dat natuurlijk niet missen. Nu ja, ik was doodmoe dus had veel liever thuisgebleven bij vertrek. Achteraf gezien vond ik het toch wel een leuk dagje uit.

Eerste stop… een demodag van machines in Veltem (bij Leuven)

Tijdens de demodag werden er aardappels geoogst, en we konden dan ook gratis wat aardappelen rapen om mee te nemen. Echt geslaagde deel van de dag 🙂

Tweede stop was een bedrijf met grondwitloof uit Erps-Kwerps (nabij Leuven)

Heel het oogstproces van het grondwitloof ken ik al, dus al die herfstdecoratie, dieren & pompoenen spraken me meer aan dan het witloof en die tractoren en machines. 

Totaal uitgeput kwam ik weer thuis, maar vond het wel geslaagd.

Maandag 18 september’17

Opeens stond er alweer een nieuwe week voor de deur. Echt niet normaal hoe die weken zo snel voorbij vliegen.

Die middag had ik al een eerste lunch met mijn nieuwe collega’s tijdens een teamvergadering. Ik was dus even vrijgesteld van werken in mijn huis. Daar waren ook wat problemen dus blij dat er niet bij was.

Het was zo ontzettend leuk om iedereen te ontmoeten, en lekker te lunchen met iedereen. Even iedereen leren kennen buiten het werk om. Zo leuk 🙂 een goed begin !

Mijn planning voor de eerste week is ook al in orde. Net 1 oktober start ik, dus heb ik nog even wat tijd om alles klaar te krijgen qua administratie, vakbond en VDAB.

Na de lunch nog lang elektriciteit gelegd, dus was weer doodop thuis gekomen. (ps natuurlijk heb ik me in tussentijd wel omgekleed 😉 )

Dinsdag 19 september’17

Surprise … een nieuwe dag stof bijten, buizen leggen, roepen, lawaai enzovoort. Een nieuwe dag ie weer snel voorbij ging, al was ik wel ontzettend blij dat ik om 19 uur naar huis kon !

Oh jawel, ik deed wel iets anders. Ik ben even in mijn vuile werkkleding (please Jani, don’t shoot me!!) naar de Blokker geweest. Er stonden boeken van Sandra Bekkari in reclame, en ik had dan eindelijk iets om een cadeaubon van 50 euro te gebruiken.

Ik kom eigenlijk nooit in de Blokker, dus was blij dat ik deze boeken toch kon kopen. Ik heb er nu dus 3 en heb er maar 1 betaald in de winkel. Lucky me 🙂

IMG_4371

Woensdag 20 september’17

Even voor het werk begon nog naar de Delhaize geweest want in de GoedGevoel van komende maand zat er een boekje van Sandra Bekkari dat ik natuurlijk ook wou hebben. Delhaize, een winkel die ik anders probeer te vermijden. Ook hier ben ik binnen geweest in mijn vuile kleren. Normaal ga ik mijn boekjes kopen in de Standaard Boekhandel aan de overkant maar ik kon echt niet met die kleren daar binnen gaan. Delhaize was dan het alternatief.

Verder was het ook een dag verder werken met al die chaos aan buizen. Echt ik ben ze beu gezien. Ik kan de komende weken geen ‘spaghetti’ meer eten denk ik 😮

Donderdag 21 september’17

Over de chaos van vandaag heb ik net een blogpost geschreven, maar ook vandaag verdient nog even een aparte vermelding in deze update.

Eerst om 6u45 begonnen met elektriciteit te trekken op de verdieping. Echt doorwerken, want was het beu dus moest het gedaan zijn. Om half 11 nog even wat extra buizen gaan bijkopen. Even weg uit de chaos !

’s Middags even thuis gaan eten, en dan naar de Ikea vertrokken. Even weg uit de werf en hopen op rust in de Ikea.

Bij binnenkomst eerst een dessertje gegeten, lekkere fruittaart met koffie.

IMG_4374.JPG

Nadien even een toertje gedaan in de winkel, alvorens mijn slag te slaan in de afdelingen beneden.

Ik heb alvast mijn stijl van meubels al gevonden voor in mijn huisje… HEMNES 🙂

Oh die zetel zat gewoon geweldig, dus die staat ook op mijn verlanglijstje 🙂 Alleen ben ik geen fan van het riet :/ Euhm??

Verder nog wat spullen gekocht in de Ikea, zoals voorraadpotten, brooddoos, zakjes, karaffen, pennenhouders (eigenlijk bloempotjes ssstttt), opbergdoos, dekentje, enzovoort.

Ik had ook nog een bon van Ikea, en die heb ik dan ook eindelijk op gebruikt aan deze leuke lijst. Dat was NU hetgeen dat bovenaan mijn wishlist stond. Deze wilde ik absoluut hebben, en nu is deze van mij 🙂 THANK YOU !!

IMG_4384

Het was echt zo rustig in de Ikea, echt geweldig voor iemand met autisme de Ikea te bezoeken zonder gek te worden van de drukte en het lawaai! Een voordeel binnenkort als ik in het weekend ga werken, meer tijd door de weeks om zo’n dingen te doen 🙂

Na het Ikea avontuur was het tijd om weer verder te gaan werken tot half 7 pfff. Nadien nog even naar de Colruyt want door al het werk was er bijna niets meer in huis om toch gezond te eten 😮

Kan niet wachten tot al de rust weer keert en ik weer terug in de keuken kan bakken, snacks kan maken en regelmatiger kan eten ! Heb er wel wat nood aan !

De rest van de avond vooral gespendeerd aan in de zetel hangen met mijn zwarte kater, en deze blogs schrijven. Nu half 11 reeds gepasseerd, dus hoogtijd om in mijn bedje te kruipen.

Want ja, morgen om 6 uur gaat de wekker weer … tijd voor een nieuwe dag in het stof en in het vuil 😦 Ach het is voor de goede zaak zullen we dan maar denken zeker.

Ik hoop dat morgen ook alles echt in orde komt, problemen opgelost raken, planningen volgens plan gaan lopen, afspraken die nageleefd gaan worden enzovoort. Een nieuwe dag, een nieuw probleem … NEE dat kan er niet bij. Eerst moeten de andere problemen van de voorbije dagen nog opgelost worden ! Meer kan ik niet meer aan !

Een leven tegen 200 per uur heeft hier zijn grens bereikt! Ik wil volgend weekend fris voor de dag staan als ik mijn eerste werkdag ga starten 🙂 Super veel zin in !

LET’S DO THIS !

Wish me luck !

Groetjes, Lucy xx

Autistic chaos… OMG

OKAY … vergeet even orkaan Irma ! Orkaan Lucy is weer door de voorbije dagen geraasd! Tegen een ongeziene snelheid heb ik de afgelopen dagen beleefd. Sommige waren goed, anderen ben ik dan weer minder goed doorgekomen. Jammer maar helaas.

Een uitgebreide update van de afgelopen week, komt later dit weekend nog. Mijn ‘hersens’ zijn te moe, en zeggen NEEEEEEEEEE.

Even een krabbel gemaakt in mijn bullet journal … de STOOM komt uit mijn oren ! AAAAAHHHHHHH Help !

WHY ?

De afgelopen week was het een emotionele rollercoaster aan emoties voor mijn bouw. Eerst leek alles in het honderd te lopen wegens een fout in de stabilisering. Planning van de firma kwam niet overeen met onze plannen, enzovoort. Ik bespaar jullie de verdere details.

Elektriciteit, sanitair, wc’s … het komt allemaal mijn oren uit.

Even een paar foto’s van de chaos waar ik me nu dagelijks in bevind. Mijn autistisch brein kan dit echt niet langer aan ! Kan een NT iemand dit eigenlijk wel aan ? 

Vooral foto twee is echt wel schrikken 😮 Zoveel chaos in buizen, alles door elkaar, niets ligt op zijn plek, niets ligt naast elkaar of perfect zoals ik het zou willen dat het nu zou zien. Overal in mijn huis ligt afval … wat doe ik dan ? Ik ruim elk stukje steen op, elk stukje plastic, tape … alles gooi ik meteen weg als ik het zie.

Oh ja, het klinkt gek, een bouwwerf waar nog gewerkt moet worden al beginnen opruimen. Terwijl je weet dat het 2 minuten nadien toch weer overhoop ligt.

Het is dus echt op mijn tanden bijten om daar nu rond te lopen, maar het moet. Ik heb mijn kat beloofd om binnenkort te verhuizen zodat hij niet meer in de koude moet slapen.

Dus doorbijten, even leven tegen de klok, mijn hoofd proberen recht te houden.

Ergens ben ik wel blij dat dit een huis vanaf 0 beginnen is, en niet een huis waar er nog ‘oude koeien’ uit de gracht kunnen vallen zoals bij een verbouwing.
Al kan dat ergens wel, want heb een paar barsten in stenen in de binnenmuur die nu last minute nog moeten vervangen worden.

Ergens heb ik wel zoiets als vooruit met de geit, ik wil mijn huis af. Ik wil mijn meubels, ik wil mijn kat verhuizen, ik wil de winter met vloerverwarming in mijn huis zitten, lekker in de zetel hangen met de katten enz.

Tips …

How to survive this mess, this chaotic life?

Wel, ik weet het niet. Echt ? Ik weet het niet. Ik overleef op koffie, ongezonde snacks de dag door, pijnstillers de dag door … yep, ik ga in overleefmodus tot ergens maandag.

Vanavond had ik nog zoveel plannen, maar om 8 uur besloot mijn kat op mij te komen liggen in de zetel. Dag werken aan de laptop, dag agenda op orde zetten, dag administratie, … HELLO CAT ! Anderhalf uur heeft die dus op mij gelegen, gewoon geslapen, kusjes gegeven, kopjes gegeven.

Het was zelfs zo erg dat ik aan iemand moest vragen om de deur open te doen zodat hij buiten kon gaan slapen. Nog even, nog even en hij mag voor altijd genieten van een warm huisje. Dat maakt dit afzien toch wel wat beter.

Next days …

Ik hoop één van de volgende dagen wel de blogs te schrijven die ik hier op papier al heb staan. Al die ideeën moeten echt dringend uit mijn hoofd, zodat ik alles eens van me kan afschrijven. Een blog over iets schrijven dat maakt me altijd veel beter en opgeluchter.

MAAR…

EERST nog hard verder werken aan de elektriciteit, morgen weer zo’n lange ‘werkdag’ voor de boog. Veel koffie en cola zero, koekjes, ongezonde kost enzovoort.

I CAN DO THIS ! I HAVE TO BE STRONG EN BE CONFIDENT THAT I CAN DO THIS !

Groetjes & tot laters … Lucy xx

Uitgeput … zzzzzz 

ONE MOMENT PLEASE …

De afgelopen dagen waren een rollercoaster aan emoties. Ik heb me sterk gehouden en voel me daarom een beetje uitgeput.

Afgelopen dagen veel keuzes moeten maken, maar ben er wel blij mee met wat ik uiteindelijk heb gekozen !

De komende dagen worden nog zwaar met veel werk (verbouwingswerken) dus heb ik niet meteen de kans om een nieuwe blogpost te schrijven 😦 #vindhetweljammer

Nog even geduld op wat meer Lucy nieuwtjes !

Groetjes Lucy xx

Autisme & dubbel zo verwarrend 😏

OMG het leek wel alsof vandaag gans mijn leven op zijn kop stond. Ik weet even niet goed hoe ik me moet voelen!

Het is een beetje verwarrend, een beetje dubbel. Iemand zonder autisme had waarschijnlijk meteen JA gezegd maar ik had tijd nodig.

Hoe? Wat? Waarom? 

Het heeft allemaal met werk te maken … What else? 

Gisteren leek het nog hopeloos om ooit iets te vinden. Vandaag zit ik overladen met keuzes :/ te veel keuzes & bang dat ik ongewild het foute ga kiezen. 

Er staat nu een vacature open voor administratief medewerker bij Zalando ! Ja Idd, ik als fashionista ken die websites, merken en collecties gewoon van buiten! Het is maar 30 minuutjes met de bus dus valt nog mee. Daarbij is het nog weekend werk dus kan ik rustig door de week boodschappen doen. 

Nu kreeg ik na een korte motivatie met extra uitleg te vragen al meteen de kans om langs te komen voor een gesprek. Zonder dat ik nog maar mijn cv of zo heb doorgegeven.

Vanmiddag kreeg ik dan onverwacht een telefoontje van de winkel waar ik eerst solliciteerde, ik kan bij hen als interim aan de slag. Yeahhh, altijd van gedroomd. MAAR eerst een ‘net niet’ krijgen en nu toch ja is een beetje verwarrend! Ik had me er al bij neergelegd dat het niets ging worden dus ging in terug op zoek in de administratie.

Mijn hoofd draait even wat te snel door, ik weet niet wat ik nu moet doen? Hart volgen en die deeltijdse nemen of toch gaan voor zalando en weer administratie ?

I don’t know! 

Het ene is 10 minuutjes met de bus, 18 uur per week, andere helft wordt dan via Acv bijgelegd. Gaat wat meer rust geven! Het andere is voltijds en waarschijnlijk ga ik maar 100 á 150 extra verdienen. 

Nu dus de vraag die ik niet kan beantwoorden…. 

Is mijn gezondheid het waard voor die 150 euro maximum ? 

Iemand die me wat advies kan geven ? Ergens wil ik die 18 uur doodgraag maar iets wringt in mij waardoor ik het moeilijk heb 😭

Iemand??? 

Groetjes Lucy xx 

just a little … THANK YOU !

IMG_4191

Toen ik in juli begon met deze blog ‘autisticcountrygirl’ was het eigenlijk meer een manier om alles een beetje van me af te schrijven. Vooral met de zoektocht om terug aan het werk te gaan, alles wat daarbij kwam kijken.

Beetje bij beetje ontdekte ik mijn passies weer zoals schrijven, schetsen, tekenen. Daarbij ook mijn andere hobby ‘handtlettering’ wat verder kunnen uitbreiden door een tekentablet te kopen.

Dank zij jullie ‘likes’ en zoveel positieve reacties wil ik alleen mijn blog nog maar verder aanvullen met nieuws.

Zoals …

  • hoe ik omga met mijn autisme diagnose
  • hoe ik verder op zoek ga naar een nieuwe job die echt bij me past
  • hoe ik ervaar hoe het is om alleen naar een winkel te gaan
  • hoe ik omga met stress
  • welke hulp ik nodig heb
  • wat ik heel goed kan, waar ik nog wat hulp bij nodig heb
  • hoe ik straks alleen ga wonen
  • hoe ik het ga doen om er alleen voor te staan met mijn huisdieren
  • hoe ik dag dagelijkse taken volbreng
  • hoe ik omga met negatieve reacties
  • waarom dat bijna niemand weet dat ik autisme heb
  • hoe ik het verleden achter me heb kunnen laten & alleen maar kijk naar een positieve toekomst
  • meer gezonde receptjes
  • meer shopping tips om prikkelarm kleren/schoenen te gaan kopen
  • en nog zoveel meer !

THANK YOU !!! Ik had nooit verwacht dat er mensen echt interesse zouden  hebben in hetgeen ik allemaal schrijf, dat mijn blog gelezen ging worden, en dat ik nu 18 volgers heb.

Ik ga nu zeker door met bloggen, het is nu een deel van mijn leven !

PS: eenmaal ik echt klaar ben om tegen gans de wereld te zeggen ‘hello it’s … and I have autism’, dan ga ik verder onder mijn eigen naam. Momenteel voelt het nog niet goed om het echt te zeggen tegen echt iedereen. Ik heb eigenlijk maar één echte vriend die mijn blog gelezen heeft.

DANK JE WEL !!!!

Groetjes, Lucy xx

Eerste dag echt ‘werkloos’

Maandag 11 september ’17

Vandaag is het de eerste dag dat ik als ‘werkzoekend’ sta ingeschreven bij de VDAB.

Mijn profiel op via ‘mijn loopbaan’ heb ik nog niet eens aangevuld, en goed gezet (competenties, CV toegevoegd, en regio’s aangepast). Toch is het weer van dat … de ene telefoon na de andere gaat hier. Echt verschrikkelijk !

Het lijkt nog maar eens dat boekhouder zijn hier in België een uitgestorven ras is.

Verder is ook de hoeveelheid aan mails niet meer te overzien.

Eén ding hebben die telefoons & mails wel gemeen … het is allemaal ver buiten mijn regio ! Alsof ik vanuit regio Mechelen dagelijks naar Hasselt of Herentals wil om te gaan werken. Ik waag me er niet aan om te kijken hoelang de reistijd wil niet gaat zijn met de trein & bus.

Lap, weer één ! Ik begin hier een beetje ‘grumpy’ te worden.

Door mijn autisme ben ik nu wel extra gedreven om een goede job te vinden, een job die me licht & die ik graag ga doen. Dus neen, de eerste de beste job die ze me aanbieden aanvaard ik niet. Ik wil ZELF zoeken! Op die manier kan ik nadien met fierheid zeggen dat ik het ZELF heb gedaan !

De komende tijd vandaag ga ik dus besteden om ‘mijn loopbaan’ op de VDAB goed te zetten, vooral weer wat regio’s deleten (ach veel zin gaat het toch niet hebben want nu bellen ze ook voor Herentals en Hasselt).

Werkloos zijn, maar toch zit ik hier de komende uren nog aan de computer om administratie te doen. Vrije tijd hebben zonder werk te hebben, iets dat er voor mij niet bepaald in zit.

Groetjes Lucy xx