autistic country girl

My Autistic Life … my journey each day | Life is like a blog, everyday you write a new story

Hallo, hier ben ik weer met een update over mijn zoektocht naar de ideale job. Ok, de ideale job, bestaat die of toch niet ??? Na afgelopen donderdag heb ik toch sterk mijn twijfels of mijn ideale job wel bestaat. Ik dacht namelijk altijd van ‘DAT IS HET’ tot je er dan zelf staat, en het dan toch niets is wat je eigenlijk wel wilt doen.

HOE? Wel hier even een verslagje…

Woensdag 30 augustus

Na een goede voorbereiding stond ik woensdag op tijd op om me klaar te maken voor het gesprek in Leuven. Op tijd me klaar gemaakt, natuurlijk was het dan fel aan het regenen waardoor ik op het laatste moment nog van outfit moest veranderen! Ik kan je garanderen dat is verschrikkelijk !! Dagen had ik in mijn hoofd van dat gaat werken, dat ga ik aandoen … en dan hop dan valt er bijna een regenbui uit de lucht op het moment dat je moet vertrekken. (zo kon ik ook de bus niet nemen die ik voor ogen had, en had ik nog maar een 25 min op overschot in Leuven). 

Na de ochtendlijke stress van het veranderen van het weer, moest ik wel nog even een extra pijnstiller nemen. Al die stress zorgde er namelijk wel voor dat ik om 10 uur barstende hoofdpijn had. Hoofdpijn krijgen voor je op een gesprek moet, dat betekend ook niet veel goeds.

Om even tot rust te komen had ik bij de concurrentie winkel ernaast een kleedje genomen en verdween ik even in een paskamer. Echt ik had het even nodig om tot rust te komen voor ik naar binnen ging. Ik wist ook totaal niet of ik wel in aanmerking zou komen voor de job want HE ik wist niet eens voor welke job ik ging solliciteren. Na 5 minuten was ik echter weer kalm, en hing ik het kleedje terug in het rekje. Zonder iets te kopen, wat ook al een mirakel is 🙂

Toen ik in de winkel binnenliep, viel mijn oog meteen op een vest … een dik vollen vest (een lang vest met cowboy boots en hoefijzers). Echt compleet mijn cowboy stijl. Ik wist even niet wat ik moest zeggen, dat vest was gewoon voor mij gemaakt ! Er hingen er nog gelukkig veel, want ze waren net in de winkel gehangen (of zo leek het toch).

Om 10u42 ben ik me gaan aanmelden aan de kassa. Ik had een afspraak om 11 uur, dus ik was ruim op tijd. Om 10u46 (sorry moest gewoon even op mijn horloge kijken toen ik binnenging), ging ik achter de kassa in een klein kot. Echt een kot want er kon net een stoel staan, en verder niets. Ik kreeg het er al benauwd, en had er al meteen geen goed gevoel over.
Ik moest me eerst wat voorstellen, nadien werd er verteld voor welke job ik eigenlijk wel kwam. Eerlijk, door die drukte om daar op één geplakt te zitten kon ik eigenlijk niet goed nadenken. Ik heb dan maar gewoon netjes ‘ja is goed’ geantwoord.

Voor ik het wist was het 10u54 en stond ik al terug voor de kassa, hand geschud en afscheid genomen inclusief. Ik was even compleet verbaasd. Mijn eerste gedacht was zo van ‘euhm, heb ik iets gemist?’, het kon toch niet dat het al gedaan was op amper 8
minuten tijd.
Het gesprek was wel inderdaad afgelopen, en ik had meteen een afspraak gemaakt om die dag nadien terug te komen voor een meeloopdag. Hoewel die job inhoud me niet goed lag, heb ik toch maar ja geantwoord ! schuld van dat kleine kot !
Het gesprek was dus positief in hun ogen want ik kreeg een kans om me te bewijzen als ‘sales assistent voor de kinderafdeling.

Na het gesprek was het dan de beurt om even de winkel in te gaan, en onder andere dat ene vest met die cowboy print te gaan kopen. Daarnaast ook nog een basic wit shirt van de winkel want dat had ik de dag nadien nodig om die meeloopdag te doen.

Met een nogal vreemd gevoel stapte ik op de bus naar huis, en was ik om 12 uur al weer thuis. Echt bizar, heb er nu nog altijd geen perfecte woorden voor om het te omschrijven.

Donderdag 31 augustus

De wekker ging, ontzettend vroeg. Gewoonweg veel te vroeg. Als je dat niet meer gewoon bent om nog voor 6 uur op te staan, dan doet het wel extra veel pijn.

Na een goed SUIKERRIJK ontbijt was het tijd om te vertrekken naar de bushalte, ruim op tijd want ik had nog meer dan 20 minuten. Lekker de muziek van mijn iPhone wat opgezet om tot rust te komen. Natuurlijk was het weer ontzettend hard aan het regenen, waarschijnlijk was dat al een teken voor gans de dag 😉

Vermits ik meer dan een half uur te vroeg was, ben ik nog even met de bus verder gereden tot het station van Leuven. Het was nog aan het regenen, en dan was het wat nutteloos om daar in de regen voor de deur te gaan staan. Lees … als het regent is het steeds een teken dat ik ook geen paraplu bij me heb!

Om 7u37 ging ik de winkel binnen langs de vooraf afgesproken deur. Echter werd ik eigenlijk wel vreemd bekeken. Ik zei vriendelijk dat ik kwam voor een proefdag op de kinderafdeling bij die ene persoon. Als eerste mocht ik mijn spullen in dat ‘ene kot’ van gisteren leggen, en dan werd die floor manager gebeld die me laten komen had. OK, ik kan er niet aan doen dat ik veel dingen hoor, maar dat telefoon gesprek had ik liever niet gehoord. Die manager had geen zin om me op te vangen en me te komen halen om te proef draaien op de afdeling omdat er gewoon te weinig werk was. Die andere manager zei dat ik dan mocht helpen op de damesafdeling want daar was er wel een grote levering toegekomen. Plastic van de kleding halen, prijslabels eraf trekken want die hadden een verkeerde prijs, nadien accessoires uitpakken (papier & karton apart leggen), enzovoort. Toen dat gedaan was, mocht ik nog steeds niet naar de kinderafdeling waar ik eigenlijk voor kwam. Echt goed voelde ik me dan ook niet, maar ik wilde ook niet opgeven.
Op een andere afdeling moest ik de kleding van de ene kapstok op de andere hangen omdat er op die ene kapstok geen logo hing van de winkel. Euhm, WAAAAAAATTT ?
Niet dat ik me te min voelde of zo, want zoiets hoort natuurlijk ook bij een job als verkoopster. Maar toch, als meeloopdag had ik me wel iets anders voorgesteld.
Om 10 uur werd ik naar de ‘zolder’ gestuurd, naar de ganse stock. Tot op dat moment had ik nog steeds mijn ‘floor manager’ gezien, zelfs niet even om te kijken hoe het met me was, of gewoon om even ‘welkom’ te zeggen.

Toen ik boven bij de stock kwam van de kinderkleding, had ik opeens iets in me ‘hier zou ik de rest van mijn leven doorbrengen’. OMG, het gaf me zo’n akelig gevoel. Het plafond was erg laag, veel lawaai, veel wanorde, eigenlijk maar een schim van de mooie collectie en vooral mooie winkel beneden. Het was me toen al duidelijk dat ik dit niet wilde doen voor de rest van mijn leven ! I GUESS … sommige dingen voelt je gewoon aan, denk ik dan.

Van 10 uur tot 11 uur moest ik dan in de stock helpen bij een andere collega van de kinderafdeling. Eerst moest ik de bolletjes met de maat aan de kapstok hangen, dan alles ordenen bij de maat op juiste artikelnummer, nadien hetzelfde voor de kinderschoenen. Ik weet hoe artikelnummers er uitzien, en iets ordenen op de juiste maat bij het juiste artikelnummer op het rek, dat kan ik nu wel. Ze was wel verbaasd dat ik dat zonder hulp al kon. Ja, dat is niet moeilijk als je ‘autisme’ hebt dacht ik dan in mijn hoofd.

Het toppunt kwam dan NU …

Om 10u56 kwam dan opeens mijn ‘floor manager’ naar de stock om met mij te babbelen. Ze vroeg hoe ik het vond, en ik kon dan niets anders zeggen dan ‘ik vond het wel fijn’. Ik vond het moeilijk om toe te geven dat het eigenlijk niets voor mij was, want er stonden nog andere medewerkers rond.
Even 2 minuten, echt maar 2 minuten kwam ze even naar me. Ze vertelde in die twee minuten dan ook dat ik het schitterend had gedaan, en dat er maandag nog een meisje ging komen. Ze ging me dan maandagnamiddag nog contacteren om me iets te laten weten.

Ik voelde mijn bloed bijna kopen. Krijg ik maar 2 minuten van haar tijd om dan de rest van haar leven onder haar te werken. Twee minuten ben ik het in haar ogen waard om me te komen zeggen dat ik het schitterend gedaan heb. Voor iemand die me gans de dag niet bezig gezien heeft, hoe kan ze dan weten dat ik het schitterend gedaan heb ?!?!? Hoe kan het dat ze dat wist? Heeft ze me gans de dag achter de computer gevolgd of zo? Zo kwam het wel over. Echt raar, ergens weet ik ook wel dat het niet kan, maar toch. 

Na die twee minuten moest ik alles laten liggen en gewoon vertrekken. Ik mocht de schoenen niet meer in het rek leggen waar ik aan bezig was, gewoon alles neerleggen en mijn spullen gaan halen. Precies of ik had de winkel geplunderd en moest ik gewoon vertrekken. Dus ja, die 2 minuten waren ook het enige wat ik kreeg.

Toen ik aan de kassa vroeg of ik mijn spullen mocht nemen, dan gaf die me zo’n blik van ‘wat kom jij hier nu doen’. Echt vriendelijk was die medewerker ook niet, en dat als andere verantwoordelijke.

Ik voelde me eigenlijk niet mooi behandeld, en dat in de winkel waar het eigenlijk mijn droom was om voor te werken. Ik was compleet in shock en wist het eigenlijk even niet meer. (vandaar dat het ook lang geduurd heeft voor ik deze blog kon schrijven)

Achteraf ben ik nog even de winkel ingegaan omdat ik een trui die ochtend had uitgepakt die ik echt super leuk vond. Ja, zelfs na een ‘ontzettend slechte ervaring’ wou ik er nog iets kopen.

Conclusie

Wat eigenlijk jarenlang mijn droomjob was, werd afgelopen donderdag eigenlijk mijn nachtmerrie. De ideale job die ik voor ogen had werd even weggeblazen. Het was er duidelijk niet zoals bij die andere winkel waar ik eerder ging proefdraaien.
Ideale job, was eigenlijk maar een ilusie toch bij die ene winkel.
Maandag ga ik naar Leuven voor de jaarlijkse jaarmarkt, en dan ga ik ook meteen zeggen dat ik elders een job heb gekregen (kan ergens niet toegeven dat het toch niets voor mij is). Dat ze die job dan maar aan het andere meisje geeft (op het eerste zicht is het ook niet iets voor haar toen ik haar na mij zag aan de kassa, maar zij liever dan ik).

Ik hoop dat ik volgende week toch nog een positief antwoord krijg van die ene winkel hier in de buurt dat ik daar mag starten. Daar was het een super sfeer, iedereen lief, je mocht klanten adviseren, klanten helpen, de stock integreren in je dagelijkse job niet een fulltime job in de stock.
Ik heb van die kledingwinkel ook gisteren een lijstje gemaakt met de negatieve punten en de positieve punten.
Bij de positieve punten heb ik maar één ding vermeld gekregen, en dat was dat het ging om die ene winkel waar ik graag als klant kom.
Bij de negatieve punten heb ik maar liefst 16 punten staan van dingen die ik er verschrikkelijk vond.
Veel punten moest ik dan ook niet tegen elkaar afwegen, om tot een besluit te komen ! Ik denk dat ik er dan ook het best aan doe om maandagochtend gewoon die job af te zeggen. Ik wil weer niet elke dag met een slecht gevoel naar het werk gaan, ik wil een werk waar ik me goed kan voelen.

Wat denken jullie? Doe ik er misschien niet goed aan om die job af te zeggen? We waren maar met 2 kandidaten, dus 1 op de 2 dat ik de job heb.
Voor mij wordt het nu een winkel om gewoon te gaan shoppen, en niet om te gaan werken. Liever er shoppen dan er ongelukkig dagelijks rondlopen.

Groetjes, Lucy xx

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

IG: @basicbee

Welcome to my little corner of the internet.

The Essence of life

Living , Health, Learning

NASIMAMA, Zulaika's blog

It can be better!

silicasun

In Pursuit of Mystery and Folklore - Fiction With Imagination and a Zing

Alizeh Rangoonwala

I wrote blogs on different topics, I love reading so i wrote whatever I love too.

Noteworthy Mommy

Singing through life as a first time mommy one note at a time.

The Challenges And Opportunities Of The Internet

What is my purpose in life, how can I find happiness, and how I can improve myself for future challenges through the Internet? I'm here trying to figure out the answers to these questions and while preparing myself for the upcoming video game projects. I welcome you to follow my journey towards upcoming opportunities and challenges.

COXSLOT

latest news on technology, health, education, relationships, entertainments

All Time Lea

by Leanne, for you

Magie Plaza

Voor al je informatie over Disney. Disney vakantiebestemmingen, Disney entertainment en meer!

Fairym0m

My Neverending Story

we blog

together we become

Bee Beauty

Southern Gothic Beauty

Discobar Bizar

Welkom op de blog van Discobar Bizar. Druk gerust wat op de andere knoppen ook, of lees het aangrijpende verhaal van Harry nu je hier bent. Welcome to the Discobar Bizar blog, feel free to push some of the other buttons, or to read the gripping story of Harry whilst you are here!

The Life Of I

Thoughts, feelings and experiences

Diary of a Spanglish Girl

From lifestyle to travel and even a FREE Spanish course. Come and discover life in Spain.

Vinyl & Coffee

De blog over vinyl, muziek, koffie en veel meer!

%d bloggers liken dit: