Missing work when I don’t have to be work

Nooit !

Nooit, never, jamais, … had ik gedacht dat ik dit ging zeggen ! Dat deze woorden ooit uit mijn mond gingen komen, maar ik moet toegeven

Ik mis mijn werk als ik niet moet gaan werken !

Hoe meer ik kan gaan werken, hoe meer ik de dagen ‘haat’ dat ik gewoon thuis kan blijven en niets moet doen. Op die dagen mis ik mijn werk, mijn collega’s, mijn schoenen, mijn … alles.

Naar het werk gaan, voelt als thuiskomen. Alsof ik bij vrienden of familie ben en gewoon mijn job kan doen. Eigenlijk is het voor mij meer dan een job. Het is gewoon een deel van mijn leven geworden. Ik denk dat ik er nu nog maar een 15-tal dagen echt gewerkt ben, maar toch ben ik ben ik daar thuis.

Ik had eerder al een blogpost geschreven over hoe goed ik me daar voel, en dat gevoel wordt altijd maar beter!

Afgelopen woensdag ben ik op mijn vrije dag ook even naar het werk geweest. Even een handtas gekocht en schoenen gereserveerd 🙂 Yess opnieuw schoenen want ja dat is mijn ZWAK punt. Een zwakheid waar ik maar niet overheen raak. Dus ja, help me !

Mijn vraag blijft ook nog open staan … IEMAND tips om minder geld uit te geven aan schoenen/handtassen?

Na 3 dagen thuis te zitten (eigenlijk wat in de bouw te zitten) snak ik nu om morgen terug te gaan werken. De komende drie dagen mag ik weer lekker genieten op mijn werkplek. Dus iedereen welkom om te komen shoppen !

Ideetjes

Ik heb ook nog een aantal ideetjes voor mijn blog, maar ik heb gewoon geen tijd om ze uit te werken. Nu dacht ik met deeltijds te werken dat ik wat meer tijd zou hebben, maar helaas. Ik heb nog steeds geen tijd om dingen te doen die ik echt wil doen…. OMG !

Groetjes,  Lucy xxx

Advertenties

Oh no … even more shoes :o

Vandaag was het een ontzettend toffe dag, een dag die me nog meer deed inzien dat ik niet meer weg wil bij deze werkgever ! Echt een topdag !

Verwelkomingsdag

Vandaag kon ik kennismaken met andere collega’s uit andere winkels op een dag in het hoofdkantoor van de winkels.

Bij het binnenkomen was het meteen een familiegevoel, alles zo netjes, zo rustig, zo euhm perfect?!?

Echt compleet anders dan op mijn vorige werkplekken 😮 Nooit eerder had ik zo’n huiselijk gevoel op een werkplek. Waarom zijn niet al de bedrijven zo ? Waarom kan niet iedereen op die manier werken? Je bent toch meer gemotiveerd als je in een gevoel van familieverband kan werken met elkaar.

Heel de voormiddag was het informatief, de afdelingen werden voorgesteld, personen werden voorgesteld. OK, ik weet nu nog niet wie wie is, maar kan nu wel de persoon koppelen aan diegene die mijn mails beantwoord.

Kortom het was echt ontzettend leuk !

Schoenen, schoenen, & zelfs nog meer schoenen

Ik had me verwacht aan een groot distributiecentrum maar het was zelfs nog groter dan ik in gedachten had.

Die rondleiding daar zal ik me nog lang herinneren, zeker op de momenten dat ik online een bestelling plaats. Dan ga ik in mijn hoofd houden welk traject mijn schoenen hebben afgelegd in het distributiecentrum.

De rondleiding was op tijd afgelopen dus mochten we nog een kijkje nemen op de grote verkoop die eigenlijk pas morgen van start gaat. Zo’n verkoop, 50 000 paar schoenen … weggaan zonder te kopen?? Het ging me eigenlijk wel lukken, maar uiteindelijk toch niet.

Opeens viel mijn oog op een paar All Stars van vorige winter aan 30 euro. Witte All Stars met bont (nep bont natuurlijk). Die kon ik niet laten liggen, en het was nog binnen de tijd om te vertrekken dus helemaal happy 🙂

Elders werken ?

Na deze dag weet ik het echt zeker ! Ik wil nergens anders meer werken dan voor deze werkgever ! Nooit eerder heb ik deze positiviteit ervaren, me echt welkom gevoeld, me echt rustig gevoeld op een nieuwe plek.

Contract ten einde, dan solliciteer ik wel voor een andere winkel in de buurt. Echter wel voor hetzelfde bedrijf. Stimulans om vanaf nu nog beter mijn best te doen, me nog beter in te zetten & het beste van mezelf te geven.

I’m just freaking in love with my job !

Nooit eerder zo gevoeld, hoewel ik op mijn vorige job ook prachtige collega’s had & ook schitterende dagen heb gehad. Alleen jammer van de vernieuwde structuur op het einde.

*verslaafd*

Toch moet ik toegeven dat het eigenlijk wel een hele grote uitdaging gaat worden om niet zoveel geld uit te geven in de winkel. OK, ik kocht voor deze job ook ontzettend veel schoenen bij hen alleen was de periode wel wat verspreid. In plaats van 1 paar per maand zijn het er nu al een stuk of 7 op die paar weken dat ik daar werk.

Het is bijna zomer en draag ik toch alleen maar Converse schoenen want ik vind sandalen en open schoenen gewoon verschrikkelijk om te dragen. Mij ga je dus ook in de zomer nog zien met lange laarzen of winter boots van Timberland.

Tips

Even wat tips op papier gezet om de komende maanden wat minder geld uit te geven in de winkel. Hoop dat het ergens druk wordt en even niets nieuws binnenkomt met de solden in het vooruitzicht.

Ik ben ook begonnen met een bokaal aan te leggen met al het contant geld dat ik her en der vind in handtassen of gewoon in mijn kamer. Volgend plan is om mijn bankkaart thuis te laten als ik ga werken en enkel wat cash mee te nemen om lunch te kopen in de Lidl naast de winkel.

Probleem

Ik zie dus in dat ik wel een probleem heb met het uitgeven van geld aan schoenen en handtassen en dergelijk. Als je het al inziet, kan je er ook makkelijker zelf iets aan doen. Dus hier ga ik vanaf volgende week wel mee starten !

*ik laat mijn bankkaart thuis* note to myself … *ook de visa*

Hebben jullie nog tips? Ik hoor het dan zeker graag ! Alle tips zijn meer dan welkom, steun ook ! In mezelf geloven dat ik iets kan veranderen is soms heel erg lastig. 

 

Veel groetjes, Lucy xx

Balance work and personal life

Oktober loopt nu stilaan op zijn einde. Oktober was een nieuwe start met een nieuwe job, maar hoe liep dat nu allemaal. Viel alles op zijn plooi, of is het toch niets voor mij?

New life

Werken in een winkel, omgeven door alles wat je dagelijks met veel passie doet (hetgeen je verder op de been houdt) … ik vind het super leuk.

Inmiddels heb ik 11 werkdagen gewerkt in oktober op mijn nieuwe werkplek. Elke zondag van oktober en op één zaterdag na ook de zaterdagen. Verder nog een paar dagen in de week, rustige dagen op mijn werk.

Het gaat echt zo geweldig!

Hoe meer ik ga werken, hoe gelukkiger ik me voel 🙂 Echt bizar om te kunnen zeggen dat ik me voor het eerst in gans mijn leven echt gelukkig voel. Ik had het al eens vermeld dat deze job me echt gelukkig maakt, maar het gaat gewoon telkens beter en beter.

Al die positieve feedback die je dan krijgt dat je eigenlijk je job als beginner heel erg goed doet, is zo motiverend om verder te gaan. Telkens ik daar aan het werk ben, heb ik eigenlijk geen problemen met te veel prikkels of problemen die ik elders wel had door mijn Autisme.

Werken in weekends betekent veel klanten, veeleisende klanten, van hier naar daar lopen, de ene klant na de andere helpen, geen tijd voor pauze enzovoort… Dit vind ik allemaal ontzettend leuk.

Terwijl ik op vorige administratieve jobs telkens dag in dag uit problemen ondervond van al die omgevingsgeluiden, de radio, de collega’s, printers enzovoort, merk ik daar nu niets van. Ok, soms heb ik wel eens van ‘zwijg nu even’ als er kindjes aan het huilen zijn. Toch schiet ik dan niet in paniek en bleef ik gewoon rustig.

Nu heb ik voor het eerst 3 dagen na elkaar gewerkt en ik voel me nu eigenlijk nog heel goed. OK, ik heb wel gans de voormiddag in pyjama rondgelopen, lekker ‘lazy’ geweest maar af en toe mag dat ook wel eens (autisme of niet).

Al die stress om ’s morgens op tijd klaar te zijn heb ik nu ook niet. Alleen morgen moet ik om 8 uur een bus hebben, maar dat is ook nog doenbaar. Het is niet meer zo dat ik om 6 uur al op een trein moet zitten om te gaan werken (en dan pas 18u30 thuis te zijn).

Ik heb echt mijn droomjob gevonden !

Inderdaad, de ideale job heb ik gevonden ! Het is dus totaal niet zo dat je als persoon met autisme alleen maar kan werken in een beschutte werkplaats zoals de VDAB liet uitschijnen tijdens mijn laatste gesprek met hen. Ik kan veel meer ! Zolang ik er mijn passie ik kwijt kan !

Negatieve kant van de job

Werken in een schoenwinkel, dagelijks omgeven door duizenden schoenen, handtassen … ideaal voor mij !

MAAR

Toch is er ook een negatieve kant aan … Ik heb namelijk nog nooit zo veel schoenen gekocht als de afgelopen weken 😮 Echt niet normaal. OK, ik krijg wel korting, maar dan loopt het ook nog aardig op.

Ik moet dus een balance proberen te vinden om niet telkens te bezwijken als ik nieuwe collecties moet uitpakken. Ik moet deze dan niet speciaal hebben, ik kan die maat ook gewoon aan de klant laten zodat de klant deze kan kopen & niet de medewerker 😉

Als ik binnenkort ga verhuizen moet ik hier wel iets op vinden om niet zoveel uit te geven. Euhm hoe doe je dat ? Iemand tips? Echt please help, tips zijn meer dan welkom ! 

Ik zat er aan te denken om mijn bankkaart vanaf nu thuis te laten, gewoon wat cash af te halen per week en dan de overschot dat ik niet gebruikt heb die week in een potje te steken ‘spaarpotje voor schoenen/kleding’.
Alleen nog de moed vinden om zoiets te maken en om me hier ook aan te houden ! Andere tips zijn ook welkom ! Hoe doen jullie het om niet te bezwijken aan iets waar echt je passie in ligt? Hoe kan je daaraan weerstaan? 

Naast de winkel waar ik werk, zijn er natuurlijk ook nog andere winkels zoals ZEB, Modemakers … ketens waar ik ook nog graag kom. Gisterochtend voor ik moest werken ben ik nog naar de ZEB geweest omdat ik een bon had van 20 % korting via mijn werk. Natuurlijk weer veel te veel dingen gekocht :/ Wel leuke dingen, maar ja het was natuurlijk weer te veel hé.

Waarom kan ik nu niet gewoon zoals iedereen een winkel binnenstappen en alleen kopen waarvoor je naar de winkel bent gegaan? Winkel binnen gegaan omdat ik 1 (juist één) trui wou met 3/4 mouwen omdat dit praktischer is op het werk. Kom ik buiten met 2 truien, bloesje, 2 salopetten, 2 jassen, muts enzovoort. GRRRRRRRRR

TIPS zijn dus meer dan welkom !

Toekomst

Ik ben heel slecht in het plannen van een toekomst. Hoe ik me over een paar maanden zie, wel daar kan ik nooit op antwoorden want dit is veel te ver weg.

Ik heb nu een contract voor bepaalde duur, maar toch ben ik al bang voor het moment dat ik daar weg moet. Dat ik niet mag blijven.

Nu voel ik me super gelukkig, voel me fantastisch op mijn job, doe het ontzettend graag, heb een topteam, toffe winkel enzovoort. Het moment dat ik dat weer moet achter laten gaat zo ontzettend veel pijn doen. Dat wordt dan weer het moment van ‘hallo depressie’ vrees ik. Misschien zal ik al vast maar een paar afspraken inplannen met psychiater en psycholoog voor april.

Natuurlijk blijf ik hopen dat ik mag blijven, maar de kans is heel klein. Nu moet ik me daar natuurlijk niet mee bezig houden en genieten van de job die ik heb, en de dagen dat ik daar mag werken. Zo ontzettend dankbaar voor die kans.

Eén ding wil ik hier nog aan toevoegen … Geef nooit je dromen op, ga er gewoon voor. Zorg dat je in je leven kan doen wat je graag doet. Laat niemand je passie ontnemen, laat niemand je het gevoel ontnemen om gelukkig te zijn ! Iedereen verdient een mooie toekomst, ook wij ASS’ers. 

Veel groetjes, Lucy xx

What to wear today … (1) mode advies

Shoppen
Al die drukte
Al die winkels
Al die kleren
Al die schoenen
Al die keuzes
Al die frustraties
Al die blijdschap
Al die webwinkels

Wanneer een beetje ‘AL’ een beetje TE VEEL wordt…

Elke ochtend heb ik ook weer datzelfde gevoel dat ik opeens in paniek schiet, dat ik opeens niet meer weet wat ik moet aandoen. Zelfs al ben je dagelijks bezig met mode, kleding, schoenen … toch schiet ik ook nog in paniek als ik mijn perfecte outfit moet zoeken. Inderdaad … Perfecte outfit. Alles wat ik doe met perfect zijn, dus ook zeker mijn kleding/schoenen.

Al die perfecte gaat dus ook gepaard met al die stress, zelfs van ’s ochtends vroeg zelfs voor mijn dag eigenlijk al begonnen is.

Tips

’s Avonds leg ik al mijn outfit (kleding & schoenen) klaar voor de volgende dag. Hou ik me dan ook aan de kleding die ’s morgens klaar ligt? Euhm … neen want anders zou ik geen stress hebben? Right 🙂

Zo vergeet ik ’s avonds meestal rekening te houden met het weer voor de komende dag. Dan sta je dus op & regent het opeens of is het veel te koud voor de kleren die ik klaar had liggen.

Dus elke ochtend weer die stress als ik wat moet aantrekken.

Nu heb ik wel het geluk dat ik nu halftijds werk en ik dus maar eigenlijk 3à4 dagen in de week me echt zorgen moet maken om er goed uit te zien. Werken in een winkel vereist nu eenmaal ook dat je er verzorgt bij loopt. Ik heb wel het geluk dat ze in die winkel mijn favoriete merk verkopen dus ik kan dagelijks mijn favoriete schoenen aandoen.

Daarnaast kan ik ook mijn kleding dragen die ik wil, de merken die ik wil. Ik moet me dus niet meer moraal verplicht vinden om de kleren van één bepaalde winkel te dragen (enkel en alleen omdat ik voor hen werk).

Wat werkt er voor mij?

Ik heb zo mijn merken waar ik bijvoorbeeld mijn jeans koop. Mijn jeans wil ik alleen van de Bestseller group, andere jeans wil ik niet dragen omdat die gewoon niet goed zitten. De meesten zitten te strak, zijn te hard of zijn gewoon niet het model dat past voor mijn lichaam.

T-shirts … voor t-shirt kies ik meestal een maat groter dan ik eigenlijk moet hebben. Ik haat van die spannende shirts.

Kleedjes/shorts … kleedjes & shorts draag ik altijd met een panty. Het gevoel van ‘blote’ benen vind ik echt gewoon verschrikkelijk. Ik heb altijd iets nodig rond mijn benen om wat extra warmte te hebben. Zo droeg ik tijdens een vakantie op de Bahamas (met 36 graden) ook een kleedje met een zwarte panty (20 den) op het strand. Iedereen keek wel maar ik kan er niets aan doen.

Wat is er belangrijk bij de keuze van kleding?

De labels … vooral de labels ! Sommige merken hebben van die labels die echt zo ontzettend scherp aanvoelen in mijn nek of ter hoogte van mijn heup. Als je die labels er dan uit moet knippen dan maak je het eigenlijk nog een stuk erger.

Ondertussen heb ik merken gevonden die bedrukte labels hebben, dus geen stukjes scherp stof. Ik koop ook bij een aantal merken waarvan ik weet dat die labels me niet storen of labels die me niet in de weg zitten.

Wat werkt er totaal niet voor mij?

Scherpe kanten aan de labels, alarm tags in shirts (die je er dan nog moet uitknippen), fleece stoffen, stekelige wollen stoffen, flanel, opgevulde jassen, schoenen met een smalle hak, schoenen zonder steun, te zachte kleding, t-shirt met lange mouwen enzovoort. Hier kom ik uitgebreid op terug want heb nog een paar dingen die ik er aan wil toevoegen.

Winkels versus online shoppen?

Online shoppen vind ik erg leuk omdat ik zo een beetje het extra contact uit de weg ga in de winkels. Bij online shoppen koop ik wel echter en alleen de merken die ik ken. Waarvan ik weet dat de maat goed gaat zijn, dat ze niet te veel prikkels gaan geven, dat ze gewoon goed zijn.

Online shoppen die ik vooral bij schoenen omdat ik het vreselijk vind om schoenen in een winkel te passen. Je moet dan iets gaan passen in een winkel waar iedereen dan naar je kijkt.

Shoppen in winkels in de buurt. Hier in de buurt ga ik vooral naar Modemakers of naar de ZEB. Die winkels ken ik, ik weet waar alles hangt, waar ik alles kan vinden. De paskamers zijn afgezonderd, en op weekdagen is het er heel erg rustig! In deze winkels koop ik ook alleen de merken die me goed doen voelen. Eens iets anders nemen omdat ik het mooi vind doe ik niet. Dan ga ik op zoek naar iets gelijkaardig van de merken dat ik wil draag.

Shoppen in Mechelen. In Mechelen ga ik eigenlijk alleen maar op weekdagen shoppen, en dan vaak op dagen dat ik sowieso in Mechelen moet zijn (doktersafspraak, outplacement). Tijdens de week is het meestal wel erg rustig vooral op maandag/dinsdag en donderdag. Woensdag en vrijdag, daar waag ik me liever niet aan.

In Mechelen vind ik het wel jammer dat er maar 4 winkels zijn waar ik terecht kan voor kleding en schoenen. Zo vind ik steeds schoenen bij Torfs, kleding bij Zara, H&M en nu is er ook een Queens opengegaan. 

Shoppen in Leuven. Dit is echt rampzalig ! In de Bontgenotenlaan is het steevast een drukte, veel te veel lawaai. Daar rijden ook nog auto’s, rijden er om de haverklap bussen voorbij, en is er ook veel te veel volk. In de Dieststraat vind ik het ook gewoon te druk, te veel winkels. Echt shoppen in Leuven is niet aan mij besteed.

Conclusie

Tijdens al die jaren heb ik geleerd wat er nu wel werkt voor mij. Waar kan ik goede kleding vinden, waar moet ik echt niet gaan shoppen, waar moet ik opletten enzovoort.

Het enige wat ik me nog herinner van mijn kinder- en jeugdjaren is dat kleding echt super vervelend was. Ik ging nooit graag shoppen, wilde nooit iets passen in de winkels want het zat allemaal niet goed. Er werd toen ook maar naar bepaalde winkels gereden, en dat was het. Verder ook continu Fleece, fleece, fleece dat mijn mama meebracht, terwijl ik het verschrikkelijk vond om te dragen.

Door de jaren heb ik dus geleerd wat ik moet vermijden, wat ik wel en wat ik zeker niet kan dragen.

Ik wil dan ook die goede en minder goede ervaringen met jullie delen. Het kan misschien ook wel nuttig zijn voor jullie en kan het jullie helpen om ook te gaan shoppen.

Volgende blogposts

In volgende blogposten ga ik meer ingaan op de dingen die ik zeker niet kan dragen, merken die ik mijdt, waar ik shop, waar ik op let als ik kleding koop, welke schoenen wel werken voor mij, en nog zoveel meer.

Ik hoop ook een deel van mijn kennis als ‘mode adviseur’ te kunnen delen.

Eerst volgende blogpost … Wat kan ik niet dragen, wat lukt er niet , en waar kan ik echt niet gaan shoppen

Ideetjes

Hebben jullie nog ideetjes wat ik nog kan toevoegen aan mijn blog als het om mode gaat?  Ps: please be nice ! Ik heb nogal het gevoel om  te beginnen doordraven als ik over mode kan schrijven. Dus als het teveel informatie wordt over schoenen, of kleding en dergelijk .. please let me know.

Het is een droom van mij om mijn mode advies te kunnen delen met anderen en een mode blog uit te bouwen. Hoop dat dit lukt naar de toekomst toe, zou echt een droomjob zijn. 

Veel groetjes, Lucy xx

I’m Feeling So good 

Vandaag dag van de mentale problemen. Jarenlang zelf mee gesukkeld, depressies die steeds de overname hadden.

Vandaag kan ik voor het eerst in mijn leven zeggen dat ik me fantastisch voel !

Geen stress ’s morgens, geen uren in het lawaai op een stoel zitten, heb meer vat op mijn leven ! 

Sinds 1 oktober heb ik een fantastische job ! Echt 1 die ik voor het eerst ook ontzettend graag doe! Veel afwisseling in uren, maar dat vind ik nu net leuk.

Werken in het weekend, boodschappen in de week als het rustig is. Lekker uitslapen en niet om 6 uur al op een trein zitten. 

Leven met autisme… het kan dus ook fantastisch zijn !

Oh werken in je favoriete schoenwinkel heeft ook zo zijn nadelen :/ altijd tussen de schoenen … dus ook al een paar geweldige schoenen gekocht met korting ! 

I just love my autistic life now … I can be great aswel ! 

Always stay positive! Dark days Will be over and then there Will be sunny days coming ! 

I’ll hoop you all have a positive life as Mine or Will have one in the near future ! 

Groetjes Lucy xxx 

I’m not like Atypical !!

Please note …

I’m not the girl with autism like you’ve seen in Atypical !!

Altijd die verdomde vooroordelen over mensen met autisme toch ! Waarom denken mensen nooit verder dan hetgeen ze kennen ?

 

Elke dag opnieuw moet ik me steeds meer bewijzen dat je als iemand met Autisme Spectrum Stoornis ook nog een zo goed als normaal (voor NT’ers) leven te hebben. Steeds hoor ik weer ‘jij hebt toch geen Autisme’, ‘jij dat kan niet’, ‘jij ziet er te goed uit’ enzovoort.

Soms heb ik zoiets van … Moet ik mijn liefde voor mode/schoenen/make-up dan opgeven omdat iedereen verwacht dat ik er anders moet uitzien om Autisme te hebben?

Moet ik er dan echt uitzien zoals die jongen in Atypical ?  Elke dag dezelfde broek, en dezelfde poloshirt … dag in, dag uit?

Moet ik er zo bij zitten, ergens stil in een hoekje? Mag ik dan alleen nog maar depressief rondlopen? Mezelf ellendig voelen, en ergens alleen zitten?

Atypical Netflix Premiere Date Video Keir Gilchrist

Foto: Atypical – a Netflix production

Ze zouden beter eens een serie of film maken over hoe het is als meisje/vrouw om autisme te hebben in deze wereld. Dat is toch een groot verschil met wat je kan zien in Atypical. Dat gevoel heb ik toch althans! 

Mensen met autisme hebben vaak een passie, iets wat hen helpt verder te gaan met hun leven. Iets hebben waar ze alles van weten, en er ook heel goed in zijn.

WEL … mijn passie is mode ! Ik weet er veel van, ben er elke dag mee bezig, het houdt me gewoon ‘levende’ en laat me eigenlijk een beetje zijn wie ik ben. Net hetzelfde met make-up, waarom mag ik dat ook niet gebruiken? Waarom mag ik hier ook niets van afweten of het gebruiken?

Misschien denk je nu, het is toch leuk om als ‘normaal’ gezien te worden. Echter ik ben wie ik ben, ben nog steeds dezelfde als iemand die ik was zonder mijn diagnose. Alleen kan ik er nu veel beter mee omgaan, kan ik het een plaats geven en heb ik geleerd om ‘liever’ te zijn naar de buitenwereld.

Geloof me vroeger kon ik echt heel naar zijn naar andere toe. Kortaf, onvriendelijk, lastig enzovoort. Nu heb ik geleerd om op tijd rust te nemen en te zorgen dat ik niet meer over mijn grenzen ga.

Met alles wat ik geleerd heb om mijn autisme te aanvaarden, heb ik net nog meer passie gekregen voor mode & alles wat te maken heeft met fashion. Nu ik zelf een deeltijdse job heb, en dagelijks mijn ding kan doen tussen duizenden schoenen … ben ik gelukkiger dan ooit.

De komende tijd ga ik van mijn passie van mode nog meer gebruik maken om nog meer blogs te schrijven over mode/schoenen. Hoop dat jullie dat ook leuk vinden.

Ik hoop dat deze manier ook een beeld te kunnen geven dat niet iedereen met autisme er bij loopt als de persoon uit Atypical, als de autist die ze kennen die geen kleren kan dragen enzovoort. Er zijn heus een heleboel merken die prikkelarme kleding hebben, alleen is het voor iemand met autisme niet zo evident om naar al deze winkels te gaan. Misschien dat een blog over de betere kleding dan wel handig kan zijn !

BIG dreams for the future ! Bloggen, fashion, autisme … alles wat mij ‘mij’ maakt ga ik combineren.

 

PLEASE stop judging me that I’m just being me!

 

Waarom nu deze post?
Wel, ik ben het gewoon kotsbeu om me altijd te moeten verantwoorden als ik eens iets niet kan, als ik eens oververmoeid raak door de prikkels, eens niet kan afspreken, eens niet buiten wil komen, eens gewoon een dag in mijn bed wil liggen. Altijd datzelfde antwoord … stel je toch niet zo aan. Je kan je goed kleden/verzorgen dus er is niets mis met je!
Ik ben het gewoon even beu om het steeds te moeten aanhoren, dus daarmee …

I’m Lucy, sorry for being Autistic, looking good, have nice clothes and have a dream about creating a blog about my passion for fashion. .

 

Groetjes, Lucy xx

 

**sorry, ik moest het even kwijt**

#prayforvegas

Vanochtend werd ik wakker met het nieuws op mijn iPhone over een schietpartij in Las Vegas.

Hoe meer ik las over dit nieuws, hoe erger ik het begon te vinden.

Een schietpartij bij een concert van één van mijn favoriete artiesten, één van mijn favoriete Country sterren … gewoon verschrikkelijk !

Jason, dit is gewoon zo verschrikkelijk voor al je fans die aanwezig waren! Heel veel sterkte voor Jason, voor de slachtoffers en de families.

Ik als iemand met autisme, vind zoiets gewoon echt verschrikkelijk, en het duurt dan ook even om het van me af te zetten.

#prayforvegas #prayforvegas #prayforvegas

Hoe erg ik dit ook vind, ik vind er gewoon geen woorden voor om me nu uit te drukken hoe ik me voel. Op verschillende social media zie ik berichten van allerlei mensen die hun gevoelens zo goed kunnen uitdrukken, hoe zij zich voelen. Echter ik kan dat niet, ik zit daar nu echt mee vast. Een berichtje sturen via Twitter lukt me dan ook niet, want verder dan ‘prayforvegas’ en een verdrietige smiley kom ik niet.

Hebben jullie daar ook zo’n last van? Dat je iets wil zeggen dat je super verdrietig maakt, maar er dan gewoon geen woorden voor vind om het te zeggen?

Ik ben dan ook de slechtste persoon in het tonen van medeleven met anderen. Ik kan wel ‘sterkte’ zeggen, maar verder blokkeer ik ook. Echt niet leuk :/ want het raakt me dan wel echt alleen kan ik het niet zeggen.

Dat is jammer genoeg iets waar ik nooit goed in ga worden, vrees ik.

Groetjes, Lucy xx

Het is weer maandag !

Gisteren gewerkt, vandaag een rustdagje. Een dagje thuis, een dagje uitrusten van gisteren.

Na mijn ontbijt was ik nog niet wakker genoeg, dus ben ik nog 2 uurtjes terug in mijn bed gekropen. Eigenlijk nog een beetje uitgeput van gisteren, helaas.

Eigenlijk was het vandaag wel een hele rustige dag, ben nergens naar toe geweest, gewoon lekker thuis wat dingen gedaan die dringend ook eens moesten gebeuren.

  • wollen kleding gewassen
  • droge kleding gestreken (inclusief de wasmand van mijn mama)
  • 2 broden gebakken met de hand
  • een pompoencake gebakken
  • wat opgeruimd

Voor nu ben ik weer bij met de strijk, heb ik weer brood voor de komende dagen en voor in de diepvries, en heb ik ook een cake in porties in de diepvries zitten.

Eerlijk bekennen … mijn energie is nu weer terug op.

Groetjes, Lucy xx

First Workday …

Toen ik deze blog begon te schrijven, begon ik ook verschillende blogpost te maken met ‘update … mijn zoektocht naar werk’. Uit al die weken zoeken, is er dan ook een job uit gekomen.

Een job als verkoopassistent van schoenen 🙂 Iemand met een grote passie voor mode & vooral een grote liefde voor schoenen, mag dan nu in haar favoriete winkel gaan werken.

Yeah for me !!!!

In al die weken ben ik maar op twee plekken op sollicitatiegesprek geweest, en daarvan heb ik nu een job gekregen 🙂 Een job die echt bij me ligt. Al moet ik natuurlijk nog wat groeien in de verkoopsfeer.

Oh, natuurlijk als je ‘ja’ zegt tegen een job, dan krijg je opeens nog andere aanbiedingen om op gesprek te gaan. Zo typisch.

1 oktober 2017

Mijn verlof/werkloosheid zit er weer op.

Gisterochtend ging de wekker vroeg, maar zo had ik tijd om nog wat te snoezen. Ik moest nu niet om 6 uur ’s ochtends al de trein nemen naar mijn werk. Gewoon om half 10 vertrekken was goed genoeg!

Werken op een zondag … meteen een drukke dag in de winkel. Ik heb echt van elke minuut genoten. Oh het was zo’n leuke dag, in de winkel, met de collega’s. Bij deze … ik heb mijn droomjob gevonden !

De uren in de winkel gingen snel vooruit. Voor ik het wist, vroegen ze aan mij of ik mee ging lunchen. Het was gewoon al 12 uur 😮

Na de middag ging het naar mijn gevoel allemaal nog veel sneller vooruit. Veel kindjes geholpen met de juiste maat van hun schoenen, winkel terug in orde gezet.

En opeens was het dan 18 uur, echt niet normaal hoe snel het ging. Ik herinner me van mijn kantoor job nog dat ik vaak dacht ‘is het nu nog maar 11 uur’. Hier ging het gewoon vooruit omdat ik heel de tijd gewoon bezig was. SUPER !!

Voor ik vertrok nog even mijn bestelling meegenomen, mijn nieuwe Timberland laarzen.

Timberland Premium Lange Laarzen Naturel

Timberland – Torfs.be

Eenmaal thuis was ik doodop. Heel de dag door kon ik echt alles doen, was ik niet moe/had ik geen honger of dorst. Thuis compleet het tegenovergestelde. Barstende hoofdpijn, alleen maar dingen met veel suiker gegeten, en verder niet veel meer gedaan dan in de zetel gezeten tot 20u15. Dan had ik het zo koud dat ik gewoon in mijn bed ben gekropen.

Ergens een teken van mijn lichaam dat ik dan toch gans de dag over mijn grenzen ben geweest. Echt bizar want voelde me heel de dag door super gelukkig. Waarschijnlijk zo gelukkig dat ik niet eens merkte dat het me te veel was.

Beetje rust en vandaag (maandag) was het al veel beter !

Het was een super leuke eerste werkdag, alleen moet ik nog leren dat ik op deze werkplek ook wat grenzen moet stellen zodat ik niet elke dag uitgeput naar huis moet gaan.

Groetjes, Lucy xx

Last days of September

Inmiddels zijn we al oktober, maar toch wilde ik nog even een terugblik doen op de afgelopen laatste dagen van september!

Er is niet zozeer iets spectaculairs gebeurd, of iets dat mijn leven op zijn kop heeft gezet, maar t waren gewoon leuke dagen.

Vrijdag 29 september

De ochtend op deze vrijdag stond in het teken van een sessie ‘outplacement’ samen met mijn oude collega’s. Het was weer fijn om hen te zien. Hoewel ik nu werk gevonden heb, ben ik niet meer verplicht om deze te volgen. Ergens vind ik het definitieve afscheid nemen dan ook zo erg, daarom dat ik graag nog wil gaan naar de sessie.

Het kan ook nog nuttig zijn als ik volgend jaar opnieuw een job moet zoeken.

Zo’n sessies bij de VDAB zelf zijn altijd verschrikkelijk, maar deze sessies zijn zo leuk 🙂

Na de sessie ben ik nog even Mechelen in getrokken, wat vanuit het gebouw van de VDAB niet zo ver is.

Eerst stop was weer even de Zara. Online had ik leuke spullen gezien, maar jammer genoeg vond ik deze niet in de winkel. Dat wordt dus ook weer even online bestellen want die Rodeo collectie wil ik doodgraag.

Nadien nog even langs de Torfs winkel waar ik nog even nieuwe Timberland kocht. Die Timberlands zijn van een nieuwe collectie en wat fijner dan de standaard boots.

Over de rest van de avond kan ik kort zijn, zelfs heel kort …

KLUSSEN, OPRUIMEN en ja, weer de vloer wat gestofzuigd (nutteloos werk want vandaag (maandag) ligt hij weer voor cement en stof).

Zaterdag 30 september

De laatste dag van de maand september. Echt ongelooflijk dat oktober al voor de deur staat. De tijd gaat echt zo snel, ik heb haast nergens nog tijd voor 😮

Zaterdag … dus weer ’s ochtends boodschappen doen. OMG, wat een luxe had ik de afgelopen maanden niet om door de week mijn boodschappen te kunnen doen! Op zaterdag is dat hier echt een ramp ! Druk, véél te druk !

Het was dan ook nog eens weekend van de klant  in België met extra verrassingen voor klanten enzovoort. Wel eens leuk om iets te krijgen, maar die drukte was echt niet leuk !

Iets voor 10 uur was er op de parking bij de Colruyt geen enkele parkeerplek meer vrij, alles volzet. Je moet dan weten dat het hier door de week super rustig is. Rustig was dus niet van toepassing die zaterdag.

Met barstende hoofdpijn naar huis gegaan, echt niet normaal!

Net toen we thuiskwamen hadden we nog bezoek, en echt leuk bezoek want zo kon ik nog wat nieuwe kleding (die ik niet meer draag omdat die van C&A komt) kon geven aan die kinderen. Zo gaat de kleding toch ook niet verloren, en moet ik er niet meer mee rondlopen.
Zo heb ik ook een (nep)leren vestje meegegeven … doet me eraan denken dat ik nu een nieuw nodig heb van Only !

Zaterdag namiddag

Op de planning stond om ’s middags verder te gaan opruimen in mijn huisje zodat de werkmannen maandag plaats genoeg zouden hebben.

Echter last minute (en het was zaterdagmiddag) besloot mijn mama om even naar Modemakers te gaan. Natuurlijk wou ik mee, heel graag zelf. Ok, planning in mijn hoofd aangepast, maar eenmaal onderweg deden we er 25 minuten over om daar te raken (normaal is het maar 5 minuutjes met de auto). Dat beloofde dus 😮

Zo’n drukte als daar in de winkel van Modemakers heb ik er nog nooit niet gezien, zelfs niet op een andere zaterdagmiddag. De rij voor de kassa begon halverwege de winkel, mensen hadden stapels kleren mee in de rij (ok, ik was er ook één van).

Eigenlijk heb ik nog wel 2 nieuwe broeken gevonden van Jacqueline de Jong, die ik anders altijd via Zalando moet bestellen. Als het op broeken aankomt wil ik alleen maar dat merk van Jeans, geen andere. Deze zijn zo soepel, zitten goed, niet te warm, niet te strak, niet te stijf enzovoort. Gewoon perfect voor mij !

’s Avonds was het zo gespannen, ik had enorm veel zin in mijn eerste werkdag van zondag maar voelde me ook super zenuwachtig worden.

Hoe mijn eerste werkdag verliep, lees je in een volgende post.

Groetjes, Lucy xx