Mijn passie

Ik heb altijd van tekenen & schilderen gehouden. Echter door al de drukte om me heen tijdens mijn verschillende jobs, is het er eigenlijk niet meer van gekomen om nog echt te tekenen. Echt wel jammer want het geeft me eigenlijk wel rust.

Hier even één van de dingen waarmee ik sinds vorige week bezig ben. Deze heb ik snel even getekend terwijl ik in de wachtkamer zat. Gewoon een foto op mijn iPhone gezocht ét voila zo is deze tekening ontstaan. Dus ja, zonder deftige tafel want die had ik niet ter beschikking.

Hoop dat ik de komende weken nog meer kan groeien in het tekenen en weer tekeningen en schilderijen kan maken op het niveau zoals ik vroeger deed.

Cowboy Boots drawning

Tekenen & country … beide mijn passie. Hier gecombineerd, en hier ga ik wel nog een poos mee door. Het brengt me veel rust, en ontspanning.

 

Advertenties

Vakantie …

Vakantie … leuk als je plannen hebt maar als je nu niets te doen hebt? Hoe overleef je vakantie zonder plannen??

Sinds ergens begin mei zit ik al thuis van het werk. Eerst was ik ziek, nadien had ik al mijn verlof opgenomen. Sinds half juni zit ik dan aansluitend thuis na een collectief ontslag. Dat thuiszitten gaat nog een tijdje duren want heb voorlopig geen plan om ergens snel werk te vinden.

Dus ja, weken/maanden gewoon thuiszitten … wat doe je dan allemaal ???

De eerste weken

De eerste weken waren had ik nergens nog zin voor. Alles leek te veel, ik was totaal op. Al die emoties op het werk, het overlijden van mijn oma, het achterlaten van mijn collega’s en het werk op zich. De laatste week op mijn werk is ook minder goed verlopen dan ik eigenlijk gedacht had, waardoor ik nog een ziektebriefje kreeg voor een paar dagen. Het was eigenlijk wel een marteling de afgelopen weken, maar dat heb je waarschijnlijk wel gelezen in mijn oude blog  AutiLucy

Weken heb ik depressief rondgelopen. Ik stond ’s morgens op, maar kroop eigenlijk het meeste van de dag weer mijn bed in. Het leek wel uitzichtloos.

Sinds midden juni heb ik dan nu elke week nog een sessie outplacement, met als doel een nieuwe job te vinden. Dit gaf me eigenlijk nog wel een reden om op te staan, en te beseffen dat er nog collega’s hetzelfde lot ondergaan.

Sinds 30 juni

Sinds die vrijdag 30 juni 2017 kan ik weer zeggen dat het weer beter gaat. Ik heb ergens vrede genomen en het afscheid aanvaard. Ik kan dus ook weer verder gaan. Verder gaan met een nieuw leven.
Nieuwe cursussen die onderweg zijn, en waar ik hopelijk snel aan kan beginnen. Elke dag nog de site van de VDAB raadplegen, je weet maar nooit dat mijn droomjob beschikbaar is 🙂 Kortom, ik heb weer hoop voor de toekomst.

MAAR

Hoewel ik me al wat positiever voel, blijf ik het lastig hebben om totaal geen dagindeling te hebben. Ik erger me aan het feit dat ik geen structuur heb, alles gebeurd zo ongepland. Alles last-minute, zoals naar de winkel gaan enzovoort. Normaal plan ik zo’n zaken altijd een paar dagen op voorhand omdat ik weet hoe chaotisch een bezoek aan de supermarkt wel niet is.

Ik probeer mijn dagen wat te vullen door te tekenen in afwachting tot de cursussen geleverd worden. Gans de dag tekenen kan ik dan ook weer niet, tv kijken boeit me niet meer. Het enige wat ik nog leuk vind is luisteren naar Country muziek en terwijl buiten zitten & staren naar de vliegtuigen. Daar kan ik uren naar kijken, maar met de juiste oortjes in zodat ik het lawaai van de vliegtuigen niet hoor.

Nog zo’n trekje dat ik heb is dat ik ook uren kan staren naar een paar klavertjes. Als ik ergens ga wandelen of ik loop gewoon door de tuin dan moet ik altijd controleren om er geen klavertjes staan. Echt wel bizar, maar het geeft me eigenlijk wel rust.

Dus … het enige wat ik nu moet doen is op zoek gaan naar structuur, naar een dagindeling die ik vooraf kan plannen.

Uitstappen

Normaal maakt ik ieder jaar een reis. Vorig jaar ben ik nog naar Orlando in Florida gevlogen waarna ik aansluitend een cruise heb gedaan. Och dat was echt genieten want mijn vriendin had echt alles gepland dus ik was voorbereid. Dit mis ik nu wel erg, zo nergens naar kunnen uitkijken om naar toe te gaan. Eigenlijk best wel vervelend want zo had ik net nog de foto’s vast van mijn vakantie op de bahama’s in 2013. Dat was ook zo genieten, en vooral lekker rustig in de hangmat hangen op het strand.

Dit jaar dus niet, nergens naar toe. Aankomende vrijdag ga ik wel even een daguitstap maken naar Oostende. Ze voorspellen dan net een ganse dag regen, maar dat vind ik dan weer net goed. Veel regen, is minder volk 🙂

Andere plannen heb ik niet, toch wil ik dit jaar ook nog even naar Hasselt gaan. Daar zit er een leuke winkel met tekenmateriaal, en ook nu een Primark. Ik ben enkel nog maar in Dublin en Liverpool naar de Primark geweest, maar dat was veel te druk. Ik heb er ook wel schrik voor dat het in Hasselt ook druk gaat zijn.
Misschien wil ik ook wel ergens deze komende weken een uitstap maken naar Bobbejaanland. Dit wil ik dan ook ergens plannen op een dag dat ze heel veel regen voorspellen. Ok, ik kan wel een briefje vragen maar bij regen is het ook gewoon lekker rustig om te wandelen of iets te gaan eten.

Voor de rest wordt het nog werken in mijn toekomstig huisje, maar op een rustig tempo. Eerst genieten ! Iets wat ik de afgelopen weken niet kon.

Ik hoop dat jullie allemaal een super leuke vakantie in het vooruitzicht hebben. Dat jullie er zonder te veel prikkels van kunnen genieten. 

Veel liefs,

Lucy

 

Eerste post

Hallo allemaal,

Dit wordt mijn eerste post van mijn nieuwe leven 🙂 Tijd om de komende maanden achter me te laten en te beginnen met een nieuwe blog.

Nieuwe naam

Ik heb gekozen om nu een nieuwe naam te gebruiken, zodat ik deze blog wat meer persoonlijker kan maken.
Country muziek en de cultuur is gewoon een passie van mij, vandaar deze nieuwe naam.
In het tekenen van cowboy boots of gewoon elementen uit de country vind ik nu wel terug ontspannend en geeft me weer een positieve indruk van het leven.

Nieuwe toekomst

Tijd om het verleden achter me te laten. Tijd om de dingen de doen die ik echt wil doen, en me niet meer te laten leiden door werk. Uiteindelijk is het maar werk, en dat mag mijn privé leven niet meer overhoop halen, of me helemaal onderuit halen zoals mijn vorige job me wel gedaan heeft.

Mode is een passie van me, maar helaas heb ik totaal geen ervaring in de modewereld. Voor de job die ik graag wil doen, heb ik dus geen diploma. Tijd om hier verandering in te brengen. Afgelopen donderdag heb ik me ingeschreven in twee online cursussen zodat ik me toch wat kan verdiepen in heel het winkelgebeuren.

Visual Merchandiser & mode stylist, dat wordt mijn nieuwe uitdaging, mijn nieuwe toekomst.

Het is gedaan om echte dag naar een job op kantoor te gaan waar ik me alleen maar ziek maak. Ondanks mijn autisme heb ik wel wat nood om wat mensen om me heen te hebben en niet alleen collega’s in je nabije omgeven.
Het gaat me goed doen om elke dag rond te lopen, klanten te helpen, bezig zijn met je passie, geen deadlines, geen uren geconcentreerd blijven werken op de computer enzovoort.

Oude blog

Mijn oude blog wordt niet afgesloten van het internet. Ik wil gewoon met een nieuwe frisse start verder. Autisme draait niet alleen om het negatieve dat ik de afgelopen maanden moest meedelen. Het is een andere manier van leven, maar het kan ook goed gaan. Ik wil niet telkens mijn oude blog openen en al die berichten zien dat het toen slecht ging. Ik wil vooruit, en vooruit met een positieve vibe.

Willen jullie nog eens lezen hoe erg het allemaal was, dan kan je hier nog even een kijkje nemen. Misschien vind je er wel herkenningspunten voor jouw leven. Maar HE, kijk het wordt uiteindelijk toch beter. Met de juiste hulp kan je zoveel bereiken, zelfs op korte termijn. Vergeet dus nooit om HULP te vragen als het niet gaat. Blijf zeker niet met je problemen rondlopen!

Old blog about my autism, a sad story

 

Always keep smiling … alway stay positive … always stay strong

Lucy

xx